Samochody

Audi Quattro

admin — Wed, 26 May 2010 20:58:21 +0000

Oceniony jako samochód lat osiemdziesiątych XX wieku model Quattro, o ściętym nadwoziu i z turbodoładowaniem, w 1983 roku wprowadził na rynek samochodów sportowych napęd 4WD. W roku 1981 samochód uzyskał homologację jako pojazd rajdowy. W połowie lat osiemdziesiątych zdominował rajdy, szczególnie w swojej ostatniej wersji, ze skróconym rozstawem osi, z silnikiem o mocy 306 hp (228 kW) z dwudziestoma zaworami. W tym modelu, nazwanym Sport Quattro, wykorzystano szereg elementów już stosowanych w samochodach Audi, takich jak silnik o mocy 200 hp umieszczony z przodu, płytę podłogowy / modelu coupe oraz mechanizm różnicowy z siostrzanej firmy VW. Połączenie zawieszenia /. kolumnami MacPherson dla wszystkich kół oraz napędu na cztery koła uczyniło / fuimochodu pojazd odznaczający się doskonałą przyczepnością. W celu obniżenia masy /nMusowano panele z kevlaru i włókna szklanego. W podwoziu użyto hamulców Porsche.

Audi A4

admin — Wed, 26 May 2010 20:56:56 +0000

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku najwyższą rangę miały brytyjskie mistrzostwa samochodów turystycznych. Po raz pierwszy reprezentanci firmy Audi stanęli do rywalizacji w roku 1996 i natychmiast zrobili wrażenie. W całym tym sezonie firma odnotowała osiem zwycięstw. Sekretem sukcesów samochodów Audi był zastosowany napęd 4WD, który zapewniał bardzo dobre własności jezdne i możliwość pokonywania zakrętów na dużej prędkości. Dawało im to przewagę nad samochodami 2WD, mimo karnego dodatkowego obciążenia masą 275 lb (125 kg). W samochodzie zastosowano bardzo sztywną wielopunkto-wą klatkę zabezpieczającą oraz podwójne wahacze i kolumny. 13-calowe (330 mm) hamulce tarczowe z jarzmami ze stopu lekkiego gwarantowały skuteczne hamowanie. Silnik ze stopu lekkiego, z czterema zaworami na cylinder, miał pojemność 122 ci (1,91). Koła o rozmiarze 8,2×19 cali (208×483 mm) były odkuwkami ze stopu lekkiego. Zastosowano opony Dunlop.

Aston Martin Zagato

admin — Wed, 26 May 2010 20:54:28 +0000

Pierwsze samochody zaprojektowane przez Zagata zostały wyprodukowane we wczesnych latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Spotkanie w roku 1984 prezesa AM Victora z Giannim Zagatem zaowocowało pomysłem przywrócenia magicznej stylistyki. w nowym modelu Aston. Produkcja tego modelu ruszyła w roku 1986. Samochód miał silnik V8 Vantage i płytę podłogową skróconą o 16 cali (406 mm). Zawieszenie przodu zapewniały wahacze podwójne, a z tyłu zastosowano rozwiązanie typu De Dion, co pozwoliło mm pi /.csunięcie dużych wentylowanych tarcz hamulcowych ku osi, umożliwiając zawieszeniu wykonywanie szybszych ruchów. Krótkoskokowy silnik V8 miał podwójne wałki krzywic napędzane łańcuchem, cztery gaźniki typu Weber, tłoki Cosworth i układy dolotu i wylnln o obniżonych oporach przepływu. Model Zagato był supersamochodem rozwijają prędkość maksymalną 180 mph (290 km/h), ale wyprodukowano tylko 75 egzemplarzy.

Aston Martin DB7

admin — Wed, 26 May 2010 20:50:59 +0000

Przejęcie w roku 1992 firmy Aston Martin przez koncern Forda oznaczało, że Aston Martin mogła rozwinąć produkcję następcy udanego wcześniejszego modelu DB6. Podwozie DB7 przypominało podwozie modelu XJS z firmy Jaguar, stanowiącej także własność Forda. Jednak silnik był zupełnie nowy - skonstruowany we współpracy ze słynną firmą TWR. Wytwarzał ponad 100 hp (74 kW) z litra pojemności, dzięki zastosowaniu czterech zaworów na cylinder, sekwencyjnego wtrysku paliwa i doładowarki firmy Eaton. W nadwoziu zamiast ręcznie formowanej konstrukcji aluminiowej zastosowano panele kompozytowe ukształtowane nieco retro, na przykład przez wprowadzenie otworów wentylacyjnych za kołami przednimi. Masywne, wentylowane tarcze hamulcowe, zamieszczone za 18-calowymi (475 mm) obręczami ze stopu lekkiego, pozwalały na szybkie wytracenie prędkości. Skóra i drewno we wnętrzu stanowiły znak firmowy jakości.

Aston Martin Virage

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:25:51 +0000

Następcą modelu DBS był model Virage z roku 1988. Podwozie zostało zmodernizowane przez zastosowanie ramy stalowej, półskorupowej, co zapewniało większą sztywność. Kudowa zawieszenia pozostała taka, jak we wcześniejszych modelach Aston, z podwójnymi wahaczami i z tyłu z konstrukcją De Dion ze stopu lekkiego, z układem drążków typu Watts i aluminiowymi wahaczami wzdłużnymi. Aby sprostać wymaganiom stawianym krążownikowi szos, zastosowano masywne tarcze hamulcowe o średnicach 13 i 11 cali (330 i 27!) mm). Głowica silnika została przekonstruowana przez specjalistę z Corvetty, Reevesa, Callowaya. W celu poprawienia przepływu i napełniania wielkiego V8, zbliżył on zawory. W wyniku zmian i zastosowania 5-biegowej skrzyni biegów ZF, uzyskano dodatkowe 32 hp (21 kW). Wnętrze było luksusowe i w połączeniu ze stylistyką nadwozia, reflektorami z Audi 100 i tylnymi lampami z VW Sirocco zyskało samochodowi wielu fanów.

Aston Martin DB6

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:24:36 +0000

Model DB6 z roku 1966 zastąpił DB5 i był samochodem bardziej nowoczesnym. Zniknęła z podwozia poprzednia konstrukcja stalowa, a w jej miejsce pojawiła się konstrukcja skorupowa z wewnętrznymi płytami stalowymi i płytą podłogową, nakryta nadwoziem aluminiowym. Mimo że miał on rozstaw osi dłuższy o 3,7 cala (94 mm), co zapewniało lepsze prowadzenie, model DB6 wykorzystywał takie samo zawieszenie jak DB5, z podwójnymi wahaczami z przodu i układem drążków typu Watts dla tylnego mostu. Silnik także był z DB5, ale o lekko powiększonej mocy do 325 hp (242 kW), szczególnie w odmianie Vantage. Nadwozie, podobne z przodu do nadwozia DB5, z tyłu było ścięte, co jeszcze podkreślało wyprofilowane uniesienie, spełniające rolę spoilera. To czyniło samochód bardziej dynamicznym i zwiększało stabilność przy dużych prędkościach. Wnętrze miało tapicerkę Wiltona, skórzane siedzenia, cały szereg wskaźników oraz drewniano-aluminiowe koło kierownicy.

Aston Martin DB5

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:21:12 +0000

Model DB5, który największą sławę uzyskał jako samochód Jamesa Bonda w filmie ?Goldfinger”, był czymś więcej niż tylko samochodem filmowym. Dzięki swoim parametrom technicznym nadawał się do długich podróży. Podwozie stanowiła solidna konstrukcja z rurami stalowymi wspierającymi ręcznie formowane nadwozie aluminiowe. Przodowi na podwójnych wahaczach ze sprężynami spiralnymi i teleskopowymi amorty-/ .Morami towarzyszył tylny most zawieszony za pomocą układu typu Watts i wahaczy wzdłużnych oraz sprężyn spiralnych. Sześciocylindrowy silnik rzędowy, z blokiem z lek-i< l

Anglia Gasser

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:19:43 +0000

Wiatach pięćdziesiątych XX wieku popularne stały się wyścigi samochodów przerabianych. Ich uczestnicy szukali samochodów mniejszych i lżejszych, do których montowali duże silniki. Do zamontowania wielkiego silnika nadawał się idealnie mały samochód firmy Ford, który pojawił się w roku 1939 jako Anglia E04A i był wytwarzany od roku 1953 do 1959 jako model Popular. Jego i tak spartańskie wnętrze mogło być łatwo zastąpione, w celu obniżenia masy, panelami aluminiowymi, a z przodu uzyskiwało się wystarczająco dużo miejsca po odcięciu błotników. Pozostawiając podstawowe zawieszenie, zawodnicy mogli znacznie obniżyć masę swoich samochodów, a zmodyfikowany silnik V8 zapewniał stosunek mocy do masy na poziomie wymaganym od supersamocho-dów. Później wprowadzono klatki zabezpieczające ludzi w czasie wywrotki, zainstalowano specjalne zawieszenie i zwiększono moc silnika przez doładowanie.

AMC AMX

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:18:01 +0000

Model AMX z 1968 roku był skróconą wersją samochodu Javelin i pierwszym amerykańskim dwuosobowym samochodem sportowym ze stalowym nadwoziem, produkowanym seryjnie. Nazwa AMX pochodziła od określenia American Motors Experimental. W podstawowej wersji miał silnik 290 ci (4,8 1), V8, chociaż były egzemplarze z silnikiem 343 ci (5,6 I) i monstra z silnikiem 390 ci (6,4 I). W lutym 1968 roku, na torze firmy Goodyear w Teksasie, Craig Breedlove w modelu z silnikiem 390 ci ustanowił 106 światowych rekordów prędkości. Firma AMC upamiętniła wyczyn, wypuściwszy 50 specjalnych egzemplarzy z lakierem w amerykańskich kolorach: czerwonym, białym i niebieskim, ale były one dostępne tylko z silnikami 290 ci (4,75 1). Dobre prowadzenie zapewniało niezależne zawieszenie przodu z drążkiem reakcyjnym, szybka zębatkowa przekładnia kierownicza, tarczowe hamulce z przodu i mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu.

AM General Hummer

admin — Tue, 16 Feb 2010 22:17:08 +0000

Wielozadaniowy pojazd kołowy (High Mobility Multi-purpose Wheeled Vehicle) znany jako HMMWV lub Humvee zaczął swoją karierę w roku 1980. Armia amerykańska wyrobiła sobie o nim tak dobre zdanie, że w roku 1983 zamówiła 55 000 sztuk. Dopiero po wojnie w Zatoce Perskiej samochód stał się ogólnie dostępny. Cywilną karierę rozpoczął z niewielkim silnikiem benzynowym Chevy, który w roku 1994 zastąpiono nowym silnikiem GM o pojemności 395 ci (6,4 I), wysokoprężnym V8 z turbodoładowaniem. Samochód był przewidywany jako pojazd wojskowy, dlatego zastosowano solidne podwozie z elementami poprzecznymi. Wprowadzono rozwiązanie z zawieszeniem niezależnym, o dużych skokach kół i z dużym prześwitem oraz napęd na cztery koła, z czterobiegową skrzynią automatyczną, przekazującą napęd do dwubiegowej skrzyni pośredniej z międzyosiowym mechanizmem różnicowym.